Dag allemaal,
Er is een week verstreken en dus hebben we weer het één en ander te vertellen. Vorig weekend sloten we af met een namiddagje aan het zwembad in een hotel in Kaolack. Aangezien er enkelen wat last hebben met het gekruide eten van Masse zijn vrouw, besloten we ook daar te eten ‘s avonds. Even waanden we ons echte toeristen in één van de chicste hotels van Kaolack, zeker als we een groep Belgen van Best Tours tegenkwamen… Florence genoot er minder van, want ze had last van diarree en meer van dat fraais. Op maandag ging ze naar de dokter en kreeg ze antibiotica, zodat ze, na wat rust in Ndiebel, er snel weer bovenop kwam.
In Ndiebel werkten we dinsdag, woensdag en donderdag verder aan ons schilderwerk. In totaal hebben we zo’n 100- tal bedden geschuurd en geschilderd,dat is toch al iets om trots op te zijn, nietwaar? Eén namiddag speelden we enkele spelletjes met de oudste leerlingen van het internaat. Het verliep een beetje chaotisch (ons Frans laat immers soms de wensen over), maar ze waren wel enthousiast. Lizzy werkte ondertussen nog drie dagen in het dispensarium en kreeg bij haar vertrek een zelfgemaakt Afrikaans kleed. In de mooie natuur poseerde ze maar al te graag. Op de foto’s ziet ze er dan ook uit als een prachtige bosnimf. De anderen van de groep (behalve misschien de mannen onder ons) waren jaloers…
Vrijdagmorgen, na wat opkuis en nog een foto met de kokkinnen en Victor, vertrokken we op weekend. Na een stop in Kaolack en een lange rit bezochten we Gambia. Hiervoor moesten we wel 2 keer stoppen aan de douane (om Senegal buiten te gaan en Gambia binnen te mogen). De administratie gebeurde met pen en papier in een klein hokje in een vrij smerig gebouw, maar dat was op zich wel een belevenis. Over de grens namen we een ferry naar Banjul (de hoofdstad). Helaas duurde de hele reis vrij lang en brachten we daar minder dan 2 uur door. In die tijd hadden we wel reeds een Gambiaan die dolgraag vrienden met ons wilde worden en ons zelf achtervolgde tot aan de ferry. Hem afwimpelen was vrij lastig, maar lukte uiteindelijk toch.
Na ons blitsbezoek in Gambia reden we naar ons hotel in de delta van de Saloum, waar we verwend werden met een heerlijk driegangenmenu. De volgende dag wilden we de omgeving verkennen en met een gids trokken we het park van de delta in. In ware junglestijl leerden we over de verschillende planten, zagen we wilde apen en zelfs de slaapplaats van hyenas. Het was echt de moeite!
In de namiddag gingen we met een bootje (in Expeditie Robinsonstijl) naar de mangroven. We stopten om even te zwemmen en bij zonsondergang keerden we terug, onder het gezang van vele vogels. Het zicht was fenomenaal, we werden er zowaar helemaal stil van. Voor nieuwsgierigen verwijzen we graag naar onze foto’s.
’s Avonds was er een djembéspektakel in ons hotel met dans, acrobatie en muziek. Het enorme gevoel van ritme van de Afrikanen verbaasde ons weer en na het hele gebeuren waagden we ons zelf aan enkele danspasjes. Europese poepen zijn net iets minder beweeglijk leek het wel… Hoe ze het doen, het blijft ons een raadsel…
Zondag keerden we terug richting Kaolack, waar we nog wat uitrustten, aangezien we sinds vandaag in de baksteenfabriek werken. Onze dag begon met een heuse “nettoyage”. Het is de bedoeling dat een laag beton wordt gelegd en een magazijn wordt gebouwd. Een groots plan dus, waar we nog wel enkele weken zoet mee zijn… Lizzy werkt ondertussen bij de zusters van moeder Theresa en voelt zich daar nu al helemaal op haar gemak.
Zoals jullie lezen, gaat het hier dus zeer goed, ondanks enkele darmproblemen, muggenbeten en de aanhoudende hitte. Maar ons krijgen ze niet klein!
