Weekend in St. Louis en aan het Roze meer

28 september 2010

Zaterdagochtend zijn we op weekend vertrokken met de andere groep vrijwilligers van Sowane. We maakten een tussenstop in Touba, waar de grootste moskee van Senegal staat en we, gesluierd in doeken, van een gids uitleg kregen. Gezien de hitte was dat voor de vrouwen onder ons een ware beproeving.

Na een lange rit kwamen we aan in St. Louis, in het noorden van Senegal. Het hotel bleek luxueuzer dan verwacht, zelfs een beetje decadent. We zijn hier immers nog maar een weekje en werkten slechts 2 dagen. Het zwembad en de douches vielen wel heel erg in de smaak! Voor de jaloerse lezers, verwijzen we met plezier door naar onze foto’s…

Zondagochtend deden we een “safari en ville” (zoals Masse een toeristenritje met kar en paard noemt) met een gids. We reden over de “promenade des Anglais”, naar analogie met die van in Nice (Laura, we denken aan je)  en kregen uitleg over de grote brug die door Eiffel gemaakt werd en nu vernieuwd wordt. Daarna namen we een bootje richting strand, waar we een heus viergangenmenu veroberden. Opnieuw aan luxe geen gebrek… De zee zorgde voor een aangename verfrissing en was heel wat wilder dan aan onze eigen Belgische kust. ’s Avonds namen we ook nog een duik in het zwembad van het hotel, want uit de douche bleek geen druppel te komen. Blijkbaar is dit in Senegal wel vaker het geval.

Gisteren reden we dan verder richting het Roze Meer, dat zo zout is dat je er kan in blijven drijven en een roze kleur heeft als de zon er op schijnt. Onze muggenbeten en andere kleine kwaaltjes werden op een natuurlijke manier ontsmet, maar opnieuw konden we erna in een zwembad plonsen. Na een warme nacht aan het Roze Meer, keerden we vandaag terug naar Kaolack, waar we onze bagage maakten voor onze verblijf in Ndiebel.We zullen daar zowel helpen bij de opbouw van het internaat, als de kinderen animeren. Lizzy zal in het plaatselijk dispensarium aan de slag gaan. Hoe alles daar vordert, horen jullie ongetwijfeld binnenkort.

Tot dan!

Les premiers jours en Senegal

24 september

Na een lange trip, met  tussenstop in Madrid èn een technische stop in Gran Canaria, kwamen we maandagavond in Dakar aan. Even paniek toen Lizzy haar valies ontbrak, maar dat bleek nergens voor nodig… Het was een beetje op z’n Afrikaans, op ’t gemak dus. Masse stond ons op te wachten en met het busje van Bouworde trokken we richting M’bour, om daar te overnachten. De volgende dag vervolgden we ons tocht richting Kaolack, langs hobbelige wegen vol plassen en met vrij veel chaos. We logeren bij Masse thuis en woensdag reden we rond om al zijn projecten te bezoeken. Zo gingen we naar de baksteenfabriek, waar jongeren opgeleid worden die stenen zelf te maken, die daarna verkocht worden. Ook in Sowane gingen we langs, waar sociale en ecologische projecten georganiseerd worden in samenwerking met de lokale bevolking. De laatste 1,5 maand van ons verblijf zullen we daar werken. De vrijwilligers van bouworde die daar nu zitten, organiseerden woensdagavond een echt dorpsfeest. We merkten al snel dat Afrikanen een natuurlijk gevoel voor ritme hebben, iets waar wij alleen maar jaloers op konden zijn. Onder de sterrenhemel en in de hitte dansen, het is eens iets anders…

Daarnaast bezochten we ook een internaat in Ndiebel voor kinderen van 6 tot 12 jaar. Op 15 oktober begint normaal gezien het nieuwe schooljaar en er is daar nog veel werk: een dak, schilderwerken, puin ruimen,… Daarom gaan we daar vanaf dinsdag 2 à 3 weken werken. Masse richtte eveneens een “maison de retraite” op voor ex- lepralijders, waar nu 12 mensen zitten. We brachten ook hen een bezoekje.

Gisteren gingen we naar het ziekenhuis waar Lizzy zal werken vanaf volgende week. Het is een plaatselijk, klein ziekenhuis, geleid door zusters van Moeder Theresa en hangt volledig af van financiële steun uit het buitenland. Enkel de armste mensen worden daar gratis verzorgd.

Gisteren en vandaag staken we voor het eerst de handen uit de mouwen. De bakstenen van de baksteenfabriek moesten in een camion geladen worden. Door de vele regen en door een technisch defect kon die echter niet tot daar rijden, waardoor we ze verplaatsten met kar en paard. Dit ging vrij traag, want de paarden willen niet altijd even goed mee… De eerste ladingen zijn nu vertrokken met de camion richting Ndiebel, voor de opbouw van het internaat. Morgen vertrekken we op lang weekend naar St. Louis, wat volgens de reisgidsen de mooiste stad is.

We werden hier zeer “warm” onthaald, zowel door Masse, als door de vele muggen en vliegen. Overdag is het hier heel erg warm en regende het nog niet, ’s nachts bliksemt het echter wel en valt de regen met bakken uit de lucht. Gelukkig zorgt dat voor wat afkoeling tijdens ons nachtrust. Het eten is hier lekker. We aten reeds het nationale Senegalese gerecht: rijst ( wat anders?) met vis en een beetje groenten. Een aanrader!

Dit was het eerste nieuws van hieruit. Als we nog eens op internet kunnen, laten we zeker nog iets weten.