24 september
Na een lange trip, met tussenstop in Madrid èn een technische stop in Gran Canaria, kwamen we maandagavond in Dakar aan. Even paniek toen Lizzy haar valies ontbrak, maar dat bleek nergens voor nodig… Het was een beetje op z’n Afrikaans, op ’t gemak dus. Masse stond ons op te wachten en met het busje van Bouworde trokken we richting M’bour, om daar te overnachten. De volgende dag vervolgden we ons tocht richting Kaolack, langs hobbelige wegen vol plassen en met vrij veel chaos. We logeren bij Masse thuis en woensdag reden we rond om al zijn projecten te bezoeken. Zo gingen we naar de baksteenfabriek, waar jongeren opgeleid worden die stenen zelf te maken, die daarna verkocht worden. Ook in Sowane gingen we langs, waar sociale en ecologische projecten georganiseerd worden in samenwerking met de lokale bevolking. De laatste 1,5 maand van ons verblijf zullen we daar werken. De vrijwilligers van bouworde die daar nu zitten, organiseerden woensdagavond een echt dorpsfeest. We merkten al snel dat Afrikanen een natuurlijk gevoel voor ritme hebben, iets waar wij alleen maar jaloers op konden zijn. Onder de sterrenhemel en in de hitte dansen, het is eens iets anders…
Daarnaast bezochten we ook een internaat in Ndiebel voor kinderen van 6 tot 12 jaar. Op 15 oktober begint normaal gezien het nieuwe schooljaar en er is daar nog veel werk: een dak, schilderwerken, puin ruimen,… Daarom gaan we daar vanaf dinsdag 2 à 3 weken werken. Masse richtte eveneens een “maison de retraite” op voor ex- lepralijders, waar nu 12 mensen zitten. We brachten ook hen een bezoekje.
Gisteren gingen we naar het ziekenhuis waar Lizzy zal werken vanaf volgende week. Het is een plaatselijk, klein ziekenhuis, geleid door zusters van Moeder Theresa en hangt volledig af van financiële steun uit het buitenland. Enkel de armste mensen worden daar gratis verzorgd.
Gisteren en vandaag staken we voor het eerst de handen uit de mouwen. De bakstenen van de baksteenfabriek moesten in een camion geladen worden. Door de vele regen en door een technisch defect kon die echter niet tot daar rijden, waardoor we ze verplaatsten met kar en paard. Dit ging vrij traag, want de paarden willen niet altijd even goed mee… De eerste ladingen zijn nu vertrokken met de camion richting Ndiebel, voor de opbouw van het internaat. Morgen vertrekken we op lang weekend naar St. Louis, wat volgens de reisgidsen de mooiste stad is.
We werden hier zeer “warm” onthaald, zowel door Masse, als door de vele muggen en vliegen. Overdag is het hier heel erg warm en regende het nog niet, ’s nachts bliksemt het echter wel en valt de regen met bakken uit de lucht. Gelukkig zorgt dat voor wat afkoeling tijdens ons nachtrust. Het eten is hier lekker. We aten reeds het nationale Senegalese gerecht: rijst ( wat anders?) met vis en een beetje groenten. Een aanrader!
Dit was het eerste nieuws van hieruit. Als we nog eens op internet kunnen, laten we zeker nog iets weten.
Fijn iets van jullie te horen en te zien!
BeantwoordenVerwijderen